De mentale last in het huishouden is het onzichtbare werk van onthouden, plannen en bijhouden. Dus bedenken dat iets moet gebeuren en het vervolgens plannen. Wanneer dit goed gaat, loopt je huishouden soepel. Er is overzicht; weten wat er moet gebeuren, wanneer en door wie. In deze blog lees je wat mentale belasting is en welke drie keuzes helpen om direct meer mentale ruimte te ervaren.

Een eerlijke taakverdeling gaat niet over takenlijstjes, maar over energie, verwachtingen en onzichtbaar werk. In dit artikel lees je waarom schema’s vaak niet werken en hoe je met vier gerichte vragen samen tot een verdeling komt die rust geeft en vol te houden is.

Voor Mark en mij voelde het samen runnen van het huishouden voor de komst van kinderen vrij relaxed. We hadden duidelijke taken, overlegden over wat we gingen eten (en of dat nou om 18.30 of 20.00 uur was maakte niet uit) en kibbelden wat als we vonden dat een van ons zich niet aan de afspraken hield of te weinig deed (waarom zie ik alleen die stofwolken?). Ook maakten we plannen voor de toekomst: eerlijk de taken blijven verdelen, natuurlijk!

Er was een tijd dat ik dacht: dat regel je toch gewoon? Je onderhandelt over een eerlijk salaris, verdeelt de zorgtaken, spreekt af wie wat doet thuis. Als je allebei werkt, dan doe je het samen – logisch toch? Ik dacht dat, tot ik zelf moeder werd.