Nee, niet alles wat je geen aandacht geeft, verdwijnt vanzelf. In huis gebeurt vaak het tegenovergestelde: spullen, taken en stapels groeien juist als je ze laat liggen. Een beetje zoals onkruid dat zich uitbreidt zonder dat je er iets voor hoeft te doen.

Alles wat je aandacht geeft, groeit. Toch?

Die zin hoor ik best vaak: alles wat je aandacht geeft, groeit. En het klinkt in mijn oren eigenlijk heel logisch. Als je aandacht hebt voor je werk, voor je gezin, voor wat je belangrijk vindt, dan wil je ook dat dát groeit. Lange tijd slikte ik die zin dan ook als zoete koek, zonder er echt bij stil te staan.

Totdat ik laatst tijdens een themabijeenkomst van de beroepsvereniging van professional organizers (NBPO) — met de titel Ontdek je eigen mindpower door Caroline Pluym — die zin weer voorbijkwam. En nu gebeurde er iets: ik bleef hangen. Misschien kwam het door de context, ik zat namelijk in een ruimte met zo’n tachtig collega-organizers uit het hele land, dat ik ineens dacht: hoe zit dat eigenlijk met spullen?

Waarom spullen juist groeien zonder aandacht

Want daarvoor lijkt die vlieger niet op te gaan. In huis zie ik dat het vaak precies andersom werkt. De dingen waar je geen aandacht aan geeft, verdwijnen niet vanzelf. Sterker nog, ze lijken juist te groeien. Een beetje zoals onkruid, dat er ‘ineens’ is en ook niet verdwijnt als je het negeert, integendeel, het breidt zich juist uit.

En dat zie je dus bijvoorbeeld op de trap waar zich dingen verzamelen die nog naar boven moeten. Een vest over de leuning, een paar sokken op de trede, een boek dat eigenlijk mee naar boven moest. Er ontstaan vanzelf stapels, want spullen zijn heel sociaal, ze trekken weer andere spullen aan. Ook die berg was groeit als vanzelf. En spullen blijven op de een (krijgertje) of andere (knutselwerkjes) manier binnenkomen.

Zo worden onze kasten steeds voller. En dat doen we niet bewust— niemand denkt: een kast waar ik niet meer zie wat erin ligt, dat lijkt me fijn — maar het gebeurt ongemerkt, geruisloos. De deur die net niet meer lekker dichtgaat, een plank waar je iets opzij moet schuiven om er nog iets bij te krijgen.

Dit gebeurt niet alleen met spullen

Als we een beetje uitzoomen, zie je dat dit niet alleen met spullen zo werkt:

• Ook een to-do lijst groeit als je die niet bijhoudt.
• Kleine klusjes worden grotere projecten als je ze uitstelt
• Dingen waar je aan gewend raakt, verdwijnen uit beeld — maar niet uit je huis

Dat zette me aan het denken. Want die bekende uitspraak impliceert eigenlijk ook iets anders: dat wat je géén aandacht geeft, vanzelf minder wordt. Dat het verschrompelt of verdwijnt. En voor sommige dingen in het leven is dat misschien zo, maar in huis werkt het vaak niet op die manier.

Wat er gebeurt als je dingen laat liggen

Wat je laat liggen, blijft. Sterker, vaak groeit het juist in de tussentijd. In hoeveelheid, maar ook in hoe groot het voelt.

• De stapel wordt niet hoger
• De drempel om te beginnen groeit mee.
• En het gaat steeds zwaarder voelen.

Eigenlijk is het net als onkruid dat je een tijdje laat staan — het wordt niet minder, maar juist lastiger om nog aan te pakken.

Helaas… Dat zou soms wel lekker zijn. Je geeft geen aandacht aan de was en ineens is die er niet meer. Die stapel administratie, idem….

Maar hoe graag ik het ook wil, zo werkt het niet.

Waarom aandacht niet alleen gaat over wat belangrijk is

Het is dus belangrijk om je aandacht te richten op de dingen die je belangrijk vindt, maar ook op die dingen die dat in de weg kunnen gaan zitten. Die lijken dan niet zo belangrijk, maar kunnen ruimte innemen, op je tafel, in je kast, in je hoofd, en op een gegeven moment schreeuwen ze gewoon om aandacht. Je merkt het vaak aan kleine signalen:

• dat lichte gevoel van onrust als je langs een plek loopt
• die zucht voordat je ergens begint
• het idee dat het eigenlijk te veel is geworden

Wat kun je doen? (zonder meteen alles aan te pakken)

Vandaar dat ik je uitnodig om eens stil te staan bij wat er vrijwel ongemerkt aan het groeien is. Wat je laat liggen en negeert, maar wat daardoor wel ruimte inneemt.

En misschien ook om te zien waar het nu nog klein genoeg is om er iets mee te doen, voordat het verder groeit.