Hallo, leuk dat je mijn nieuwsbrief leest!

Ik ben onderweg terug van mijn workation. En ook daar heb ik gemerkt hoe lastig het kan zijn jezelf een pauze te gunnen. Even wandelen, uitzoomen met momenten van echt even niks. Terwijl mijn ambitieuze plan mij het gevoel gaf dat ik “achterliep”.

Want ik was van plan om mijn masterclasses uit te werken, een aanzet voor mijn jaarplanning te maken… allemaal van die projecten waarvan je denkt: “Dat lukt me wel als ik een week weg ben.” Dat liep ff anders… Ik heb vooral gewerkt aan mijn Handboek Slim met tijd & energie dat ik eigenlijk vóór vertrek al af had willen hebben. De ironie ontgaat me niet…

Tegelijkertijd ontving ik wel wat reacties op mijn trip. Ook in de trant van “Wat goed dat je dit doet. Ik zou het nooit durven. Ik wil het wel… maar ik kan het niet.” En daar hoor ik twee dingen in. Het ene gaat over het reilen en zeilen thuis niet durven loslaten. Alsof alles instort als jij er even niet bent. De ander gaat over jezelf geen pauze gunnen. Die stem die zegt dat je eerst álles op orde moet hebben voordat je mag ademen.

Ook ik trapte erin, hoor. Ik wilde dóór, want er stond nog zoveel op mijn lijst. Maar door tóch die ruimte te nemen werd het precies de week die ik nodig had, niet de week die zich aan mijn planning hield.

Misschien herken je dat wel. Dat je iets anders nodig hebt dan je van tevoren had bedacht. Dat je, juist in drukke periodes, moet bijtanken in plaats van doorduwen. En dat begint bij jezelf toestemming geven.

Met opgeruimde groet,

Rosanne